Europees
milieubeleid / Duitsland verzet zich tegen beperking CO2-uitstoot auto’s
(Trouw 06-02-2007) De Duitse
regering behartigt tegenover de EU met verve de belangen van de nationale auto-industrie.
Eurocommissaris Stavros Dimas weert zich naar vermogen.
Morgen verkondigt de Europese Commissie naar
verwachting haar definitieve plan voor de vermindering van de CO2-uitstoot door het
wegverkeer. Het dreigt uit te lopen op een compromis. Duitse politici hebben de afgelopen
dagen zware druk uitgeoefend op de Commissie.
EU-commissaris voor milieu Stavros Dimas liet dit
weekend nog waarschuwende geluiden horen. „Ondanks goedbedoelde inspanningen loopt
Duitsland bepaald niet voorop wanneer het om milieubescherming gaat”, zei Stavros in
Bild am Sonntag. „Als Duitsland dwars ligt, haakt de rest van Europa af. En wanneer
Europa afhaakt, haakt de hele wereld af.”
Het conflict brengt bondskanselier Angela Merkel in
een lastig parket. In het licht van het alarmerende VN-rapport van afgelopen vrijdag over
klimaatverandering, maakt het blokkeren van Europese milieumaatregelen een slechte indruk.
Bovendien had Merkel juist beloofd het voorzitterschap van de Europese Raad te gebruiken
om een impuls te geven aan het milieubeleid.
Struikelblok zijn de plannen van de Europese
Commissie voor het terugdringen van de CO2-uitstoot door auto’s. In 1998 legde de
auto-industrie zich er vrijwillig op vast de uitstoot binnen tien jaar terug te brengen
tot gemiddeld 140 gram per kilometer. Dat gaat ze bij lange na niet halen. De gemiddelde
uitstoot ligt tegenwoordig op 160 gram. Dimas wil de auto-industrie nu verplichten de
uitstoot te reduceren tot maximaal 120 gram per kilometer in 2012.
Een dergelijke verplichting treft de Duitse
auto-industrie relatief zwaar, omdat zij grotere en zwaardere auto’s produceert dan
bijvoorbeeld de Franse industrie. De auto’s van Porsche produceren gemiddeld bijna
300 gram per kilometer. Mercedes en BMW zitten rond 185 gram omdat ze ook kleinere auto’s,
zoals de Smart en de Mini, maken. Ter vergelijking: de gemiddelde Peugeot zit op 154.
Om dit nadeel te compenseren pleit de Duitse
auto-industrie ervoor andere factoren te laten meetellen bij het bepalen of een auto
milieuvriendelijk is of niet. Duitse politici steunen de industrie. Bondskanselier Merkel
stelt voor de toegestane CO2-uitstoot te differentiëren naar de grootte en het type van
de auto. Verkeersminister Wolfgang Tiefensee vindt dat ook moet meetellen dat Duitse
benzine een vast aandeel aan biologische brandstof bevat.
De Duitse EU-commissaris Günter Verheugen wil laten
meewegen dat Duitse auto’s binnenkort banden hebben die het brandstofverbruik
verminderen. Tevens wijst hij op de geavanceerde verkeersreguleringstechniek op de Duitse
snelwegen en op de cursussen ’milieuvriendelijk rijden’ die veel Duitsers
volgen.
De vijf grootste Duitse autoproducenten hebben de
Commissie in een brief gewaarschuwd dat de uitstootbeperking tienduizenden arbeidsplaatsen
kan gaan kosten. Minister van economische zaken Michael Glos bevestigde dat en noemde de
regeling technisch onuitvoerbaar.
Of milieucommissaris Dimas gevoelig is voor al deze
argumenten, zal spoedig blijken. Duitse regeringssteun krijgt hij voorlopig alleen van
milieuminister Sigmar Gabriel. Als voorzitter van de Europese milieuministers speelt
Gabriel een centrale rol. Hij roept de Europese autofabrikanten op de voorgestelde
Europese wetgeving niet langer te blokkeren. „De auto-industrie dient, net als de
overige industrie, haar aandeel te leveren aan de milieubescherming”, meent Gabriel.
Duitse autolobby krijgt
vaak steun van regering
Hoe invloedrijk de
lobby van Duitse autoproducenten is, bleek vorig jaar toen de regering voorstellen deed om
roetfilters voor dieselmotoren in te voeren. Vijf jaar lang hadden de autofabrikanten de
besluitvorming weten te blokkeren. Toen het voorstel er begin november eindelijk lag,
stuurde DaimlerChrysler, de fabrikant van onder meer Mercedes, een fax met bezwaren naar
de regering. Prompt werd het wetsvoorstel afgezwakt. Vervolgens wist de
christendemocratische coalitiepartij het definitieve besluit op de lange baan te schuiven.
Het is de traditie in Duitsland. Of het nu gaat om de maximumsnelheid op snelwegen, om
tolvignetten, of om CO2-uitstoot, telkens slaagt de autolobby erin de besluitvorming te
verhinderen of te vertragen. Steeds met steun van de verantwoordelijke ministers. „Het
autorijden moet aantrekkelijk blijven”, zei de verkeersminister vorige week.
De kritische mobilist 2007