Dat Nasution als CIA-generaal kan worden omschreven werd hier reeds
aangetoond.
Zijn arrestatie viel dus duidelijk onder de doelstelling van Untungs
actie. De arrestatie van deze generaal mislukte. Een dochtertje en
een adjudant kwamen erbij om het leven. Nasution klom over een
schutting en vluchtte. Dat was een tegenvaller voor Suharto. De
generaal was echter dermate geschokt, dat hij er in het verdere
verloop van de coup nauwelijks meer aan te pas kwam. Nasution kende,
in tegenstelling tot Suharto, president Sukarno betrekkelijk goed.
Hij wist dus dat Bungkarno geen staatsgreep tegen zichzelf had
gepleegd en dat de president dergelijk bruut geweld zoals de moord op
de generaals nooit en te nimmer zou hebben gesanctioneerd. Hij wist
zelfs uitstekend dat het geen PKI-coup was maar een CIA-complot. Hij
moet zich eindelijk hebben gerealiseerd dat Washington hem ten faveure
van Suharto had laten vallen. Nasution had het afgelegd omdat de CIA
een militair nodig had die volgaarne bereid was niet alleen verraad te
plegen, maar ook bereid zou zijn ondergeschikten op ieder gewenst
moment de trekker te laten overhalen. In dit opzicht had Nasution nog
altijd teveel scrupules en was dus voor de Amerikanen onbruikbaar.
Het feit dat ook generaal Yani werd gearresteerd en zelfs vermoord, is
het mysterie van 1965 gebleven. Hij stond bekend als anak mas
(lieveling) van Bungkarno. Waarom was ook hij tussen de verraders
opgepakt? Nog enkele weken tevoren had de president in het bijzijn
van Dewi aan generaal Yani gevraagd waarom de geruchten over de
samenzweerders bleven aanhouden. Yani antwoordde zich niet ongerust
te maken, "want zij staan onder mij". Yani vormde voor Suharto en de
zijnen als vertrouweling van Bungkarno een niet weg te denken barri
re. Ook deze werd in de nacht van de lange messen in Jakarta
weggewerkt.
Toen op 2 oktober 1965 de commandant van het leger, generaal Yani,
nog steeds werd vermist, benoemde de president als opperbevelhebber
tijdelijk generaal Pranoto Reksosamudro. Hij ontbood Pranoto naar
Halim. Dit werd echter door Suharto verhinderd, omdat het voor hem
reeds een uitgemaakte zaak was dat de post van commandant van het
leger voor hem diende te zijn. Het naast zich neerleggen van een
bevel van Sukarno was Suharto's eerste aanwijsbare daad van
hoogverraad. Er moet zelfs betwijfeld worden of generaal Suharto niet
wel degelijk reeds op de hoogte was van de moord op de generaals,
inbegrepen zijn aartsrivaal Yani. Uit later vrijgekomen CIA en State
Department-stukken in Washington is ampel gebleken dat Suharto ook
voor 1 oktober 1965 in contact stond met de CIA, zelfs tot kort voor
de staatsgreep plaats vond.