Oost-Java studenten; beschouw studentenacties niet als samenzwering.
Berita Buana, 9.1.1974.
Vertegenwoordigers van 6 studentenraden in Oost-Java, t.w. van Malangse
Academie voor de opleiding van leraren, de Brawidjaja-universiteit, het
Islamitische Staatsinstituut, het Surabaja-"10 November" Technologisch
Instituut en de Airlangga universiteit hebben een "1974 Proclamatie" bekend
gemaakt, die de eerste stap inluiden moest tot bevestiging van de idealen
van de helden (van de 1945-revolutie) en van de strijd van de generatie
1966.
De "1974 Proclamatie" is van mening dat de huidige
situatie niet in overeenstemming is met de staatsfilosofie van de Pantja-Sila,
noch met de geest van de Grondwet 1945. Derhalve acht men nodig, dat er
een regering komt met gezag en zuiver op de graat en die zich richt na
ar de noden van het volk, zulks in overeenstemming met de idealen van de
Proclamatie van de Vrijheid van 17.8.1945.
Syamsul Bahri, als woordvoerder van studenten, waarschuwde
de autoriteiten om de studentenacties niet als "makar" (samenzwering) of
als inbreuk op de wetten te beschouwen. "De acties zijn de uit drukking
van de aspiraties van gans het volk en niet slechts van een groepje studenten".
Islamitische Studenten: wij wijken niet voor tanks en wapens.
Sinar Harapan, l1.1.1974.
Honderden studenten van de IAIN (staatsinstituut
voor de Islamitische godsdienst) "Sunan Kalidjogo" in Djokja hield afgelopen
Woensdag een appel teneinde de strijd te beginnen om recht te trekken wat
in Indonesie krom is gegaan. Het appel werd gehouden voor de moskee van
de IAIN.
In de verklaring di 9 Januari werd getekend, werd
de vastbesloten wil tot uitdrukking gebracht om een beschaving te scheppen
die de democratie eerbiedigt, problemen tot de juiste proporties brengt,
en zich verzet tegen alle vormen van wanbeleid, zoals corruptie manipulaties,
tegen de uitstalling van weelde die afsteekt boven de armoede van het volk
en tegen misbruik van de bestaande sociale orde voor persoonlijke doeleinden.
De IAIN-studenten zijn vastbesloten om het tjukong-systeem
te bestrijden, dat de stimulans geeft tot de opkomst van een kleine groep
rijken en oorzaak is van het mislopen van de regeringsmachine.
Firdaus Basuni, voorzitter van studentenraad van
IAIN zei, dat de studenten niet terug zullen deinzen, ook al werden zij
bedreigd door tanks en wapens.
Reportage over de gebeurtenissen van 15.1.1974.
Sinar Harapan, 15.1.1974.
Terwijl de besprekingen tussen president Suharto en premier Tanaka in
het Merdeka paleis plaats vonden gebeurde daarbuiten
het volgende).
"In de omgeving van het paleis van de vice-president
in Jalan Merdeka Selatan haalden de studenten de Japanse vlag tot halfstok
neer. Woensdag tussen 11 en 12 uur zal Tanaka de studenten ont vangen in
het Bina Graha gebouw. (Noot: deze ontmoeting ging niet door).--
Ondertussen ziet men sedert de vroege uren van Dinsdag
tanks en pantserwagens op wacht staan rondom Merdeka Paleis. De troepen
die daar ook stonden waren in volle wapenrusting gekleed. Niet alleen rondom
het paleis werd er streng de wacht gehouden, maar ook in de straten die
naar het paleis leiden, vanaf de viersprongen bij het fontein die naar
het Nationaal Monument-plein toelopen. Langs heel Merdeka Barat aan de
zijde van het Nationaal Monument staan de soldaten gereed.
De wacht bij het Bina-Graha-gebouw (=Suharto's werkkamer)
is nog strenger; ook in de omgeving van de Harmonie, op de hoek van de
Jalan Modjopahit. Eenheden van de strijdkrachten stonden rij aan rij naast
kanonnen, brandweerauto's zijn in gereedheid gebracht, antirellen-eenheden
gekleed in de speciale jackets wachten de gebeurtenissen af. Ook de verkeerspolitie
was in grote getale op de been om het verkeer te regelen, maar opstoppingen
zijn niet te voorkomen, omdat alle doorvoerwegen naar het Nationaal Monument
geblokkeerd zijn.
Ongeveer 09.40 voormiddag rapporteerde een Sinar
Harapan reporter dat schooljongens in kleine groepen er in geslaagd ware
n om de wachten te doorbreken via het President Theater dat tegenover de
kantoren van het stadhuis staat. Het theater was niet bewaakt.
Er werd beweerd dat ze door wilden trekken naar het Nationaal Monument
en om van daaruit verdere acties te ondernemen.
Een andere groep scholieren en jongeren slaagde
er in om via de hoofdingang van het station en daarna van de achterzijde
het Nationaal Monument-plein te bereiken. De veiligheidstroepen renden
achter de jongens aan, maar deze stonden al aan de Noord-zijde van het
monument. Hier werden ze vastgehouden, omdat ze niet van plan waren om
weggestuurd te worden. Voor de veiligheids-troepen zongen zij nationale
liederen als "Madju tak gentar -ontbevreesd voorwaarts", "Aan U
mijn vaderland", etc.
Terwijl de besprekingen aan de gang waren werden
in middaguren de studenten die vanuit het Nationaal Monument naar het paleis
oprukten met waterkanonnen besproeid. In Merdeka Barat werd het aantal
demonstranten op 1000 personen getaxeerd.
Een lid van de studentenraad van de Christelijke Universiteit, Usman
geheten werd in een overval-wagen weggevoerd. Hij behoorde tot de demonstranten
rondom het Nationaal Monument. Het is gebleken dat de demonstranten goed
georganiseerd zijn. Iedereen had een b1auw plakkaatje met de stempel er
op van de respeetievelijke universiteiten. Volgens de studenten waren de
kaarten bedoeld om te voorkomen dat ze geinfiltreerd worden door bepaalde
elementen. (Noot: dit is een aanwijzing dat de verbrandingen en vernielingen
inierdaad niet door de studenten werden aangericht. Integendeel, er waren
bewijzen dat zij zelfs meehielpen om de orde te herstellen toen het vandalisme
hoogtij vierde.)