Veel vrienden in Indonesië en Nederland koesteren hun herinneringen
aan de Indonesische vrijheidsstrijder Sukatno, die op 8 mei dit jaar
op 67-jarige leeftijd in gevangenschap overleed.  Sukatno nam deel aan
de onafhankelijkheidsstrijd tegen het Nederlandse kolonialisme, vooral
in de jeugdbeweging Pesindo, die in 1950 haar naam veranderde in
Pemuda Rakjat.  Na de definitieve soevereiniteitsoverdracht in 49 werd
hij bij de verkiezingen van 1955 voor de PKI lid van het Indonesische
parlement.  Direct na de machtsgreep van Suharto werd hem zijn zetel
ontnomen.  Aanvankelijk kon hij arrestatie ontlopen, maar in 1968 werd
hij in Blitar gevangen genomen en in 1971 wegens zijn verzet tegen de
militaire dictatuur ter dood veroordeeld.  In ons land werden
activiteiten tegen de voltrekking van het doodvonnis ondernomen, met
name door het Algemeen Nederlands Jeugd Verbond (ANJV),
zusterorganisatie van de Pemuda Rakjat.  De talrijke internationale
protesten verhinderden de uiteindelijke voltrekking van het vonnis.
In de afgelopen jaren drong de Inter Parlementaire Unie enkele malen
aan op vrijlating van het inmiddels bejaarde parlementslid uit de
periode-Sukarno.  Het Suharto-bewind bleef hardvochtig weigeren en
liet Sukatno, wiens gezondheid zienderogen verslechterde, in de cel.
In de gevangenis verblijven nu nog 14 bejaarde gevangenen als gevolge
van de 1965-gebeurtenissen, onder wie vier ter dood veroordeelden.
Enkele maatschappelijke en kerkelijke organisaties in Indonesië
dringen op humanitaire gronden aan op vrijlating van deze mensen die
al tientallen jaren vastzitten.