Indonesië herinnert zich 1965

Vijfentwintig jaar lang hebben de Indonesische media vrijwel gezwegen over de rampzalige gebeurtenissen in de jaren 1965-1966, waarin een massamoord op vele honderdduizenden onschuldige Indonesiërs plaatsgreep, onder verantwoordelijkheid van generaal Suharto. Degenen die zich de massamoorden kunnen herinneren, gruwen hier nog steeds van en hebben geleerd er eveneens over te zwijgen, want erover spreken is gevaarlijk. Gedurende bijna dertig jaar heeft het in 1966 aan de macht gekomen bewind, dat zich Orde Baru (Nieuwe Orde) noemt, alles gedaan om zijn eigen versie van de gebeurtenissen aan het hele Indonesische volk, en voorzover mogelijk ook aan de buitenwereld op te dringen: namelijk dat het de communlsten waren, die op 30 september 1965 een mislukte staatsgreep op touw hadden gezet, en dat het Indonesische leger dit snode plan, onder leiding van generaal Suharto had verijdeld. Ook in de internationale pers en in veel geschiedenisboeken wordt voor die gebeurtenissen nog steeds de term 'mislukte communistische staatsgreep' gebruikt.
Over de sinds die tijd van overheidswege toegepaste terreur tegen de hele linkse beweging wordt op min of meer vergoelijkende manier geschreven, alsof de communisten, die volgens de officiële versie de moord in de nacht van 30 september op 1 oktober 1965 op zes generaals op hun geweten hadden, hiermee een koekje van eigen deeg kregen. Het kostte de regering van Suharto enige moeite de eigen versie door het Indonesische publiek volledig te laten accepteren. Meer dan eens zag ze zich gedwongen met een ander witboek haar eigen paadje, ten koste van de PKI, schoon te vegen.

Wim F. Wertheim