Geef Van Heutsz-monument andere bestemming
Na jaren van ergernis, discussie, acties en publicaties (zoals in deze
wijkkrant), lijkt bij het aantreden van onze nieuwe deelraad dat onze koloniale
geschiedenis niet langer weggeschoffeld hoeft te worden onder of achter
een fout gedenkteken. Alhoewel er pas nog verstoppertje werd gespeeld,
de beschikbare f 100.000,-- voor het opknappen van het vermaledijde monument
t/o het Amsterdams Lyceum werd immers slechts besteed voor de bomen en
plantjes, blijkt na een korte (bel)ronde langs onze nieuwe bestuurders
dat het draagvlak om het monument een andere bestemming te geven groter
wordt.
Ger de Visser (PvdA en nu Deelraadsvoorzitter) vindt de Atjeh-oorlog
een periode om vooral niet trots op te zijn, een schandvlek behorend tot
ons nationale erfgoed. Hij wil meedenken over een nieuwe bestemming. Florrie
de Pater (Groen Links) vindt het de hoogste tijd om met het monument de
slachtoffers te herdenken die wij nodeloos aan de Indonesische kant maakten.
Joep Blaas (D'66) zegt dat het een besmet monument vanuit het verleden
is, dat hij liever een nieuw monument zou willen voor de slachtoffers in
Indonesië of het bestaande b.v. naar de beeldhouwer Van Hall wil noemen.
Paul van der Wal (VVD en nu wethouder) lijkt het een goed idee om bij het
monument een bord of plaquette te plaatsen met de geschiedenis zoals wij
deze nu op het moment bekijken en zo de bezoeker van het monument er van
bewust te maken dat het er om verschillende redenen zou kunnen staan..
Bij Amsterdam Anders/De Groenen komt de nieuwe bestemming zelfs in het
partijprogramma voor en werd op 21 februari jl. door Roel van Duijn een
"blanco" plaquette bij het monument onthuld, zodat een ieder zijn of haar
invulling kon geven (zie foto). Ook zullen zij bij monde van Ginet Gebert
en Paul Berendsen de Deelraad verzoeken daaromtrent een prijsvraag uit
te schrijven.
Omdat de tekst van Van Heutsz en ook zijn medaillon met onderscheidingen
reeds lang op mysterieuze wijze verdwenen zijn kennen velen niet eens meer
de bedoeling van het standbeeld. Ook een reden om nu eens eindelijk en
voor altijd bestuurlijk aan te pakken is het feit dat de in de 2de wereldoorlog
neergeschoten beeldhouwer van het geheel, Frits van Hall (1 944), aan vrienden
toevertrouwde (bij de toen al omstreden opdracht): "....... ik heb het
zo gemaakt dat het meteen voor iets anders gebruikt kan worden .........
Ook is er een video-copie in omloop van de in 1991 uitgezonden documentaire
over Frits van Hall, titel: De Bekoring, nr. 726.8 beko. Daarin oppert
een zoon van Frits van Hall, de amsterdamse schrijver-regisseur Lodewijk
de Boer, het monument te herdopen in een memorium van de Indonesische slachtoffers
tijdens de politionele acties (1946-1950). En waarom niet voor de 25.000
dwangarbeiders in Atjeh tussen 1873 en 1914? Of voor de duizenden dienstweigeraars
die het tussen 1945 en 1950 verdomden een nieuw Nederlands regime te vestigen
in een ver prachtig land waar we eigenlijk niets te zoeken hadden. Ik ben
benieuwd naar suggesties van buurtbewoners.
Koos Borghouts
______________